سلام

بارها و بار ها از بحران های قومی نوشته ام برخی از آنان را در گفتگوهای خرس مهربان آورده ام

چند خط از آن

* * مسئله قومیت ها در ایران یک مشکل حاد و بحرانی است. مثل یک کوه یخی است که فقط نوک آن بیرون است و قسمت اعظم آن دیده نمیشود. ولی وجود دارد یک روز ظاهر میشود. شنبه، 21 تیر، 1382

** مسئله قومیت ها با آن اهمیت و در حالیکه کشور مستعد بحران های قومی و بالکانیزاسیون می باشد متاسفانه همچنان به دور از توجه محافل روشنفکری و اصلاح طلبان کشور می باشد. یکشنبه، 19 مرداد، 1382

** در حالیکه تا حالا هیچ تلاش مهمی برای این کار نشده است. یعنی سوق دادن خواست های قومی به بستر دموکراسی خواهی سراسری . شنبه، 5 مهر 1382،

** روشنفکران ما باید یاد بگیرند که دموکراسی و حقوق بشر به یک سان حق همه هست اگر به دستگیری روزنامه نگاران  مرکز اعتراض می کنیم باید به دستگیری روزنامه نگاران قومی هم اعتراض کنیم اگر به سانسور و بستن مطبوعات مرکز معترضیم باید به سانسور و توقیف نشریات قومی هم معترض باشیم اگر با زندانی شدن و محدودیت فعالان سیاسی مرکز مخالفیم با سرکوب فعالان قومی هم مخالفت کنیم.  روشنفکران مرکز با نادیده گرفتن پتانسیل قومی چنان فرصت هایی را از دست می دهند که باور کردنی نیست.

** بحران های قومی همچنان حادتر میشود . سرکوب مداوم مافیای حاکم و تغییرات منطقه ای آن را به شکل پیچیده ای در آورده است. در چند هفته اخیر درگیری های سنگینی در بلوچستان به وقوع پیوست که تعداد زیادی تلفات داشته است.در اعتراض به نامه جعلی ابطحی اهواز چندین روز صحنه آشوب و اعتراض بود. اعتراض مردم مهاباد به قتل وحشیانه شوانه قادری ابعاد وسیع تری یافته و با تجمع ، اعتصاب و بسته شدن مغازه ها همراه بود که شدیدا توسط مافیای حاکم سرکوب شده است. چند هفته پیش به خاطر ممانعت از برگزاری مراسم بزرگداشت بابک در قلعه بابک کلیبر ، تمام فعالین قومی در تمامی شمال غرب احضار شده و با تهدید از همه آنان تعهد گرفته اند که نباید به مراسم بابک بروند و از ده روز قبل تمامی آژانس و تورهای مسافرتی را مجبور به تعطیلی کارشان کرده اند و از دو روز قبل به طور کامل جاده های منتهی به قلعه بابک را بسته بودند. هر چند تا حالا نیروها و فعالین مرکزی چشم خود را یر روی فعالیت های فعالان قومی بسته اند و تمامی این فعالیت ها را بایکوت کرده اند که نمونه بارز آن دستگیری یوسف عزیزی بنی طرف فعال عرب در جریان نا آرامی های اهواز بود که کمترین انعکاس و اعتراض را در میان اصلاح طلبان مرکز در پی داشت. باید توجه داشت بدون حضور فعالان قومی و به رسمیت شناخته شدن مطالبات قومی هیچ جبهه دموکراسی و حقوق بشر وسیع و کارآ تشکیل نخواهد شد. سه شنبه، 28 تیر، 1384

----------------------------------------------------------------------

با این مقدمه می خواهم بگویم که اگر کسی این کوه یخی را نمی بیند اگر کور نباشد ضعف مفرط بینایی دارد .

اما موضوع کاریکاتور

شنبه تو یکی از این کافی نت ها که از پان ترکیست ها بود کپی این صفحه را به من نشان داد که ببینید چگونه به ترک ها توهین کرده است نگاهی سرسری کردم و گفتم خوب نژاد پرست هستند و کار زشتی کرده اند رفتم سر کامپیوتر که این دوست مان به من اعتراض کرد که بله شما اومانیست هستید و بی تفاوت ( راستش این دوستان هومانیست را به مفهوم فحش مودبانه به کار می برند یعنی بی خیال بی تعصب نسبت به هویت و فرهنگ خود) بعدش تا اینکه دوشنبه زنم به من زنگ زد و گفت که شهر شلوغ هست الان دارند می روند طرف چهار راه آبرسان و زنجیره ای که شروع شد و تقریبا همه می دانیم و ادامه دارد. و اما چند نکته مهم را توضیح می دهم .

۱- واقعیت این هست که این متن توهین آمیز بود کاملا واضح بود. حالا برخی هر چند بخواهند آن را انکار کنند.

مثلا پوپک صابری فومنی نوشته است : کسانی که مجموعه این کاریکاتورها را در گذشته دیده بودند، می‌دانند در نهایت این حادثه را می‌توان به کم توجهی در حساسیت برانگیز بودن برخی مسائل جامعه بزرگ ایرانی دانست 

یا نیک آهنگ کوثر آن را یک خطای سهو دانسته با توهین بیشتری می نویسد چه خبر است؟ یک کمی به عقل‌تان فشار بیاورید! چرا نمی‌فهمید که به خاطر یک خطای سهوی دارید همه چیز را خراب می‌کنید؟
اگر در دانشگاه‌های ارومیه و تبریز و زنجان و... آدم عاقلی پیدا شود و جلوی این جدایی‌طلب‌های سو استفاده‌چی را بگیرد چه می‌شود؟

 مهرداد قاسمفر می نویسد روزنامه ایران در دو نوبت برای نشان دادن حسن نیت خود از هموطنان گلایه مند اذری پوزش خواست .اما در ادامه می نویسد در هیچ کجای متن یا صفحات این بخش هم هیچ واژه یا سطری که دال بر اشاره بر قومیتی زبانی و یا گویشی باشد وجود ندارد
روبو هم معتقد بود که :  راستش من هیچ توهینی تو این کاریکاتور نمیبینم، مگر اینکه آدم بخواد خیلی قلبی-قره (مشکی قلبانه!) زیر اون جملات خط بکشه. و بعد از اینکه چند بار خوندش بیاد و دوباره ازش نتایج دیگری رو استخراج بکنه. و معتقد هست که پان ترک ها از آن سوئ استفاده می کنند

اما واقعا توهین آمیز بود 

۲- اینکه توهین و تحقیر در لایه های بزرگی از فرهنگ ما رسوب کرده دلیل درست بودن یا موجه بودن آن نیست . برخی موارد این تحقیر ها آن چنان در سطح گسترده ای اعمال یا اجرا میشود که به نظر می رسد عادی شده است در حالیکه افرادی که این تحقیر مداوم روح انسان را چرکین کرده  و تبدیل به کینه میشود که ناخودآگاه و لاجرم زمانی بروز پیدا می کند.

نمونه آن  یی هست که پخش میشود من ۳ - ۴ ماه هست  را که به من می رسد به ۵۰ - ۶۰ نفر می زنم و آنها هم جواب می دهند حدود ۸۰ در صد آنها توهین و تحقیر لر ها ترک ها قزوینی ها رشتی ها اصفهانی ها ....و ۲۰ تحقیر زنان پیر زنان و غیره وتک و این اواخر چند تا در مورد نامه احمدی نژاد. این نشاندهنده آن چیزی هست که در زمینه فرهنگ ما جریان دارد. 

۷ سال دانشگاه شهید بهشتی بودم به خاطر لهجه ام ( که هیچگاه تغییرش ندادم ) آن قدر مورد تمسخر و تحقیر قرار می گرفتم که گاهی تبدیل به جهنمی میشد. این تحقیر گسترده وقتی در سطح میلیون ها انسان اجرا میشود به تدریج تبدیل به نفرت و کینه میشود که در موقع انفجار متاسفانه دیگر از هیچ منطقی پیروی نمی کند متاسفانه این تحقیر در کوچه و خیابان در اس ام اس در صدا و سیما در مطبوعات در هر جمعی در سطحی گسترده اعمال میشود. 

۳- آیا فقط این کاریکاتور اهانت هست؟ محمدجواد روح در یادداشت بسیار توهین آمیز چه شده؟ شما که به توهین عادت داشتید... این سئوال ها را مطرح می کند. که این توهین نیست یا چیز بسیار کوچکی هست که در مقابل آن هر روز توهین های بزرگ تری میشود چرا سکت هستید ؟ من قسمت اول را قبول ندارم چون واقعا توهین آمیز بود ولی قسمت دوم را قبول دارم که توهین های بزرگ تری هم میشود چرا به آن عکس العمل داده نمیشود من معتقدم که شب های برره هم توهین آمیز بود ولی چرا اینقدر محبوب بود من هیچگاه شب های برره را نگاه نکردم و نگذاشتم بچه هایم ببینند فقط یکی دوبار پسرم محمدامین در خانه پدر بزرگ مادری اش دید. برنامه هویت را من نگاه نکردم اینها همه توهین به شعور فرهنگی یا سیاسی من نوعی هست یا سریالی تلویزیون نشان می دهد به نام نقش بر آب که اوایل یک سریال آبگوشتی بود ولی الان تبدیل شده به یک توهین بزرگ. در این سریال رسما اعلام میشود که کسانی که از حقوق بشر دموکراسی جامعه مدنی حرف می زنند مزدور و جیره خوار امریکا هستند. این یک توهین بزرگ هست متاسفانه هیچ کس اعتراض نکرد هیچ کس احساس اش جریحه دار نشد حتی من در روزنامه ها یا وبلاگ ها  هم چیزی ندیدم. آری به هیچ کدام از این توهین ها تحقیر ها جواب داده نمیشود از همه مهم تر ما در کشوری زندگی می کنیم که هر روز حقوق اساسی ما توسط مافیای حاکم نقض میشود و ما کاری نمی توانیم بکنیم ولی همه اینها توجیه نمی کند که در مقابل تحقیر یا توهینی از جنس دیگر ساکت باشیم . البته مهدی کمانگیر عزیز نقد بسیار خوبی بر این یادداشت روح نوشته اند که خواندنی هست.

۴-  مطالبات : این اعتراضات ابتدا در اعتراض به روزنامه ایران و کاریکاتوریست آن شکل گرفت و برخی گروه ها سعی کردند با شعار هایی چون فارس دیلی ایت دیلی یا شعار فارس کرد ارمنی تورک میلتی نین دشمنلری به آن شکل نژادپرستانه بدهند متاسفانه این شعار ها در برخی اقشار به دلیل سال ها تحقیر منظم و سیتماتیک مورد استقبال قرار گرفت باید تلاش کرد در برخورد با افکار عمومی تهییج شده و جریحه دار شده این بحث را پیش برد که این مطالبات جز در بستر دموکراسی و حقوق بشر بدست نخواهد آمد در کنار مطالبات قومی از قبیل حق آموزش خواندن و نوشتن به زبان ترکی حق داشتن رادیو و تلویزیون های ترکی حق داشتن پارلمان های محلی داشتن کرسی های دانشگاهی زبان ترکی باید به مطالبات عمومی تر هم پرداخت تمامی این مطالبات در بستر یک روند دموکراتیک بدست می اید مبارزه ای که حقوق بشر و دموکراسی باید هدف اصلی ان باشد .  

۵-در مورد تظاهرات هم چند نکته قابل تامل هست

** تظاهرات بزرگ و وسیع روز دوشنبه تبریز و به دنبال آن تظاهرات در ارومیه اردبیل تهران و سایر شهرهای بزرگ و کوچک اذربایجان به راستی برای همه عافلگیر کننده بود متاسفانه این حادثه بزرگ بازتاب در خور توجهی نداشت. سوای صدا و سیمای مافیای حاکم که از ان انتظار هم نمی رفت و روزنامه های تحت فشار و سانسور متاسفانه سایت های خبری اینترنت هم آن را در بایکوت کامل نگهداشتند مثلا گویا نیوز که هر خبر مهمی را به صورت مستقل در کادری در اول صفحه قرار می دهد اصلا پوشش نداد یا سایت میزان مال ملی مذهبی ها یا سایت امروز مال دوم خردادی ها بسیار کمرنگ کار کردند در حالیکه  اگر ۲۰۰ نفر از اصلاح طلبان در دانشگاه تهران جمع میشدند تبدیل به خبر مهم روز میشد.

** مافیای حاکم بر کشور در وسیع ترین حالت ممکن این تظاهرات را سرکوب کرد حادثه ای را که میشد به خوبی کنترل کرد به یک فاجعه تبدیل کرد این فاجعه تا الان بین ۱۰ الی ۲۰ نفر جان باخته اند صدها نفر دستگیر شده اند زندگی صدها نفر به خطر افتاده است زندگی شخصی انان کار و معیشت شان در خطر هست  در تمام شهر های آذربایجان جو پلیسی حاکم هست در شهر های کوچک تر که امکان کنترل و شناسایی بیشتر هست سرکوب و دستگیری بسیار وسیعی انجام شده است صدها نفر بدون برخورداری از کوچک ترین حق قانونی در زندان های مافیای حاکم به بند کشیده شده اند . باید به هر طریق ممکن  به این افراد کمک کرد باید از تمام مجامع جهانی کمک خواست. دوستان عزیز بین حداقل ۱۰ نفر در کشتار نقده جان باخته اند ۱ نفر در مشگین شهر قربانی شده است و احتمالا در سایر شهر هم قربانیان دیگری باشد با انتشار اسامی آنان مشخصات یا عکس های آنان رژیم را رسوا کنیم نگذاریم خون این عزیزان پایمال شود

۶- مانا نیستانی آزاد باید گردد دوستان عزیز من نیز چون شما معتقدم مانا نیستانی آزاد باید گردد هیچکس نباید بدون مراحل قانونی بازداشت شود همه شهروندان باید از حق داشتن وکیل برخوردار باشند در جرم های فرهنگی سیاسی که امکان از بین بردن جرم احتمالی وجود ندارد چون بصورت کتاب مجله روزنامه پخش شده و در دسترس همگان هست هیچکس نباید زندانی شود . من نیز خواهان ازادی مانا نیستانی هستم ولی باز چند نکته را باید متذکر میشوم.

** دوستان عزیزی که برای آزادی مانا نیستانی بیانیه می دهید پتیشن درست می کنید آیا روزنامه نگاران و نویسندگان ترک که در حوادث اخیر زندانی شده اند نباید ازاد شوند دوستان عزیز بیاید یک بار هم که شده برای شعار ایران برای هنه ایرانیان و شعار آزادی بیان برای همه بی هیچ قید و شرطی پایبند شویم . دوستان عزیزدوم خردادی ملی مذهبی و مشارکتی شما قبلا هم وقتی روزنامه دوم خردادی توقیف شدند آن همه اعتراض کردید ولی حتی یک مورد هم اعتراض و بیانیه برای توقیف نوید اذربایجان و شمس تبریز ندادید. دوستان عزیز الان در تبریز ارومیه اردبیل و شهر های دیگر ده ها تویسنده شاعر روزنامه نگار زندانی شده اند آخرین آنان خانم زهره زمانی و حامد ایمان ، من از کانون نویسندگان انجمن صنفی روزنامه نگاران و تمامی روزنامه نگاران نویسندگان و فعالان فرهنگی سیاسی دانشجویی عزیز می خواهم برای آزادی آنان بیانیه بدهند یا حداقل در وبلاگ های خود اعتراض کنند .    

و اما مجموعه یادداشت ها و نقدهایی که پیرامون این حادثه نوشته میشود خود گنجینه گرابهایی هست که باید آن را بارها خواند و از آن آموخت و اینک برخی از لینک ها

یادداشت های ایدین فرنگی را بسیار پسندیدم بسیاری از آنان حرف دل من هم هست

یادداشت ایدین فرنگی  همیشه تامل، همیشه بازنگری 

یادداشت ایدین فرنگی   پراکنده هایی در مورد کاریکاتور روزنامه ایران 

یادداشت آلپر با کامت های خواندنی

یادداشت سعید پورحید، روزنامه نگار اهل اورمیه در این مورد

یک نقد منصفانه به نقدهای وبلاگستان در ماجرای کاریکاتور

یادداشت خواندنی مظاهر شهامت با عنوان و این بار نوبت مانا نیستانی و عده ای دیگر است

یادداشت پوپک صابری با اینکه با نظرش موافق نیستم ولی مجموعه ای عالی از لینک های مربوط به موضوع را جمع کرده است

یادداشت بیانیه عبدالمالک بلوچ رهبر جندالله خطاب به ملت ایران و اقوام تحت ستم در ایران!